RIBASHKIMI I SHQIPËRISË... e vetmja alternativë! www.fbksh-aksh.tk . PER ANTARSIM NE FBKSH-AKSH JU LUTEM JEPNI TE DHENAT NE E-mail : fronti-web@hotmail.com

identifikimi

Harrova fjalkalimin

Tema Fundit

» PER SHQIPEN
Wed 30 Mar 2011, 23:21 nga erald nuhaj

» KU JANE POETET
Wed 12 Jan 2011, 20:37 nga shaban cakolli

» NJE GJAKE, NJI GJUHE
Sat 11 Dec 2010, 14:57 nga biligoa

» Alarm Ne IJRM gjendja kaotike
Wed 17 Feb 2010, 23:10 nga refik

» emblema e UKSH-se
Thu 17 Dec 2009, 02:12 nga UKA

» Faton Osmani dënohet tre vjet burgim si pjestar i AKSH-së !!
Thu 26 Nov 2009, 00:21 nga UKA

» REAGIM I AKSH-SË
Wed 28 Oct 2009, 23:52 nga AKSH

» A na duhet aleanc shqiptaro-kroate.
Tue 27 Oct 2009, 02:49 nga urani29

» MOSKOORDINIMI I FORCAVE VEPRIMTARE
Mon 26 Oct 2009, 02:06 nga AGU

RIBASHKIMI I SHQIPËRISË... e vetmja alternativë! www.fbksh-aksh.tk   Free counter and web stats

                                                               Free counter and web stats

    Nezir Myrta / SKIPE ILLIRE

    Share

    AGU
    Toger
    Toger

    Numri i postimeve : 114
    Join date : 05/01/2009

    Nezir Myrta / SKIPE ILLIRE

    Mesazh nga AGU prej Sat 21 Feb 2009, 20:44

    Nezir Myrta / SKIPJA ILLIRE


    STUDIME ETHYMOLOGJIKE


    EMRAT: ILLIR, SKUPI, SKARDI, SKODRA - ILLIR, SHKUPI, SKARDI
    (SHARRI), SHKODRA (ILLYR, SCUP, SCARD, SCODRA)


    DYTINGULLORI - SK (SC) SKIPE, SKUPI, SKARDI, SKORDI, SKUTI, SKODRA, SKOTI, SKOCI

    (SCIP-E, SCUP, SCARD, SCORD, SCUT, SCODRA, SCOC, SCOT)




    HILLYRIUS



    – Si e lidhin disa theoricient, fjalën – illir, me fjalën gjarpër.

    Studjuesit e kohëve të shkuara, po edhe sipas theorisë së illirologut ballkanas Aleksandër Stipçeviqit,
    illirolog kroat - dhanë disa theori shkencore lidhur me
    përcaktimin e emrit illir, nga fjala – Hillyrius (illyrios), që do të
    thotë – i lakueshëm, gjarpëror – S, duke e lidhur me fjalën greke të
    lashtë – illyo, ashtu sikurse e nxierr edhe illirologu Aleksandër
    Stipçeviqi, duke u munduar ta spjegojë origjinën linguistike të emit –
    illir, në prothezë të theksuar se prejardhja e illirëve lidhet me
    gjarpërin, me emrin – illyriana, si besim që ka luajtë rol në
    religjionin illirian. Që, sipas studjuesit gjërman Otto Gruppe, në
    veprën "Mythologie..." Mynchen, 1906, fq.358, i pari që vuri në dukje
    një theori të tillë ku ethymologjia e emrit – illir, lidhet me
    gjallesën gjarpëri - "kjo fjalë greke – illyo=lakohet, kthehet".
    Stipçeviqi vazhdon rreth emrit – illir: "filologu slloven, Karel
    Oshtir, gjithashtu erdhi deri tek konkluzioni, ku në këtë emër –
    illir(illyr) fshehet gjarpëri. Vërtetimin për këtë e gjeti në
    argumentin që është edhe mythi i madh mbi gjarpërin tek Hititët
    indo-europian, e mbajti emrin e kuptimit të njajtë." Sipas K. Oshtirit,
    "ai gjarpër është quajtë – illyriana dhe gjithashtu është vështirë, që
    në përbërjen e atij emrit, nuk shihet ngjashmëria me emrin - illir".

    Kështuqë, theoritë e theoricientët heshten për një kohë, kur, iu shkoi
    përshtati duke mos e njohur brëndësinë ethymologjike të emrit – illir,
    sepse gjarpëri në besimin fetar illirian, kulti totemik mbi gjarpërin,
    ishte vetëm një cilësi a veti e karakterit të idhtë, të sertë, të
    ashpër, guximtar, të rrebtë të njeriut, si rr’feja n’beteja – guximi si
    një element psikik illirian. – Ndërsa, ethymologjia e vërtetë qëndron
    në përcaktimin e emrit – illir, nga fjala e hershme PIE – hill-i
    (hyll-i), ill-yll, (me shëmangien e tokzanores – H,
    indo-europiane-hindoeuropiane) - që do ta përkufizojsha me shprehjen –
    Llama e illit, drita e yllit.



    Sot në shqipen ballkanike, disa fjalë lidhur me këtë rrënje hyj, hyji,
    hyjni, hyjnia, hyjneshë, hyjnesha-t, hyjnitë, hyjnore, hyjnike, Hyjnor,
    Hyjnori, Hyjnorët, i,e,të hyjnueshme, hyjnueshëm - janë si emërtime të
    shënjta, hyjnore, ku edhe i përgjigjet fjala tjetër shqipe poashtu –
    shënjt, Shënjti, shënjtënit, shënjtëri-a, shënjtëritë, i,e,të shënjta,
    shënjtërore, shënjtëror, shënjtërore, (shëjt, shëjti, shëjnim-i, shëji,
    me shëj, i shëjuem, gege-shqipe).
    Sipas, studjuesit Niko Zhupaniqit, në veprën e tij ‘Etnologu’ 5-6/1933,
    fq.100-101, thotë lidhur me prejardhjen e emrit illir: "një paraqitje
    është gati si naive (naivisht), por që shpesh citohet, - arkeologu Qiro
    Truhellka, sipas theorisë së tij, thotë se emri ilir, mund të spjegohet
    përmes fjalës shqipe – ‘i lirë’.Përveç kësaj kemi edhe mendime, që emri
    illir nuk është indo-europian, por paraindo-europian, i rrjedhes
    mediterane ("pellgazgjike")- pellazgjike". Ky mendim na jep të kuptojmë
    se emri illir, shtrihet në përmasa botërore trekontinentale të kohës së
    tij, duke rrjedhur nga rrënja pellgazgjike dhe vet prejardhja shihet
    kjartë – illiro-pellgazgjike, apo pellgazo-illire, sipas theorisë,
    sepse, bota përjetoi disa përmbytje e fatkeqësi natyrore, sëmundje
    gjenerale shfarosëse - ku u shua gati tërësisht, por që në secilën
    fatkeqësi, u ruajt fara e njeriut dhe filloi e rifilloi përsëri nga e
    para, nga fillesa – si filli i jetës (që na duket neve), apo – rifillim
    jete!





    SKUP - SKOP - SHKUP - SKOPJE


    KUN - SKUN - SKUP - SKOP


    vijon -

    AGU
    Toger
    Toger

    Numri i postimeve : 114
    Join date : 05/01/2009

    Re: Nezir Myrta / SKIPE ILLIRE

    Mesazh nga AGU prej Sat 21 Feb 2009, 20:46

    ETHYMOLOGJIA E EMRIT - SHKUP


    Të dy fjalët – skup – skop, lidhen me gjuhën kuniforme
    illiro-pellgazgjike dhe kanë kuptimin e kunit e skopit (kuni e shkopi)
    si fjalë të para skipe (shqipe), nga Skipja e Parë me origjinë
    linguistike kuniforme, të cilat lidhen me kuptimin e drunit, një copë
    dru, një copë shkop, që është vet – kuni, nga i cili edhe u lind guha
    kuniforme, si gjuhë e parë e folur skune-skipe, nga kuptimi
    gjenealogjik linguistik, skun – që do të thotë, kuni i rrebtë, kuni
    shkreptimë, si garpëri i dritës së rrufesë, në përcaktim të
    shpejtësisë, ku lidhet me guximin e njeriut, si veti e karakter
    specifik i veçantë psiko-fizik.
    Tingulli – S, ka kuptimin e lëvizjes, skun - spejt (shpejtësia), në
    formë lakore na jep hieroglifin rrufetar, gjarpëror, me shkrim si
    shkrollë – kun – skun – e nga kjo formë shprehëse me konstitucionalitet
    ilinguistik, na del në shprehjen e fjalës - skrun – kuni shkrun – kuni
    shkruan, shkrimi i shkrollës (shkronjes). Nga vetia e karakterit
    shpërthyes të njeriut, në aspekte të ndryshme mënçurie, diturie,
    trimërie, në log a provë studimi edhe shkencor, rrodhi emërtimi – skun,
    i cili nga kuptimi i emrit – skop (shkop-i), me ndryshimin e tingullit
    fundor – n=p, u formua emri – skup, skop, ku sot në shqipen është –
    Shkup, kurse në sllavishtet – Skop (Skopje, Skoplje). Fjalët rrënje:
    kun – kup – kip – kyp – kop, kur duhet të vëhen në lëvizje, në
    gjallëri, në jetë, jetësohen, gjallohen, zhvillohen - përmes fillesës,
    tingullit – S – skun – skup – skip – skyp - skop – nga të cilat rrënje
    fjalësh rrodhën emërtimet: Skuni – Skipe (shqipe-Shqipja), edhe si
    emërtim përcaktimi i zogut të qiellit, që karakterizohen prej atij zogu
    të rrufeshëm, këto vetitë e cilësitë dhe karakteret e njeriut në tokë,
    me të cilin emër edhe u përcaktuan shqiptarët, etnonomi shqiptar – skip
    – skiptar, skiptari, Skipnia – Skipëria (Shqip – shqiptar – shqiptari –
    Shqipnia, Shqipëria). Vlen të theksojmë se me lindjen e grupit të
    tingujve shqip – pt, si përcaktim i shpejtësisë, imunitetit, qëndresës
    së njeriut, përballimit kundër çfarëdo vështirësie në jetë, si njeri që
    nuk mund të zhduket në asnjë mënyrë, sado të egër e barbare të veprohet
    mbi të, kundër tij – ky grup tingujsh – pt – dha disa fjalë e kompozita
    i.e. sikurse janë: Ptolemeu, skipter, skiptar, kapter, monopter, të
    cilët lidhen me kuptimin e pathyeshmërisë, nga ato fjalët kompozitat
    PIE, me koncept të përballimit, ekzistencës heroike, pamposhtëshmërisë
    etj., që janë veti e shqiptarit – skuptarit – skiptarit – shqiptarit.

    Tash, fjala – skun, me formimin e grupit fillestar të dy tingujve – sk,
    si formë skallimi, kapërcimi, shkallë e ngritjes së diturisë dhe
    veprimit të njeriut, si spikatje graduale psiko-fizike, zhvillim i
    vetëdijes, për ta kapërcyer primitivizmin, për tu ngritur përmes të të
    menduarit dhe për tu bërë zotërues i tokës, mbijetues mbi të gjitha
    gjallesat tjera në natyrë – ky skun, duhet të vëhet edhe në lëvizje
    tjetër, në lëvizje shkrimi, sepse vetëm lëvizja gjallon, jetëson jep
    vitalitet. Për tu arrjitur kjo formë e ngritjes së vetëdijes, duhet
    veprim konkret, e të formohet pas gjuhës së folur ajo gjuha e shkruar –
    abeceja e parë. Për tu shkruar tingulli (përmes hieroglifit), duhet një
    forcë tjetër tingullore e fjalës – skun – skup – skip – duke u lidhur
    me atë fuqi që bjen, bie, ajo që Ra, në kuptimin e rënies – ra, (sipas
    të cilës edhe u formua besimi në zotin Ra – u^ra – e cila është vet ura
    lidhëse në mes të të folurit dhe të shkruarit të gjuhës së njeriut. E
    pikërisht kjo – ra, duhet të krijojë vend në fjalën – skun-skup-skip,
    menjëherë pas grupit dy tingujsh fillestarë – sk – të krijohet një – R
    dhe të formohet fjala tjetër – sk(r)un – sk(r)up – sk(r)ip = skrun –
    skrup – skrip, ku fjala – skrun, formoi fjalën shqipe – shkrun,
    shkruen-shkruan, ai që shkruan, kuni që shkrunë (shkruan), shkrim,
    shkrimi, e deri tek formimi i fjalëformimeve tjera -
    shkrimtar-i-e-ja-ët, shkrime-t, shkrues-e-t, shkrimtore etj. Kurse,
    duke u bazuar në pjesëmarrjen e grupit të dy tingujve – pt, rrodhi nga
    – skrip = skript-i-e-et, skriptor-e-ja-et - skripti, shkrimi i
    shkrollës në abecenë e gjuhës dhe prej saj në shkrimin e gjuhës në
    forma të ndryshme të shkrimit.

    Mbase në formimin e disa gjuhëve të Lindjes, na formohet si gjuhë
    e lashtë, ku u përdor në vend të grupit – pt, vetëm tingulli – t,
    skrit, skriti, që formoi gjuhën e shkruar – sanskrit, san+skrit me
    kuptimin shqip – sanskriti, san=sony = son=zon-i – që do të thotë –
    shkrim i zanit (sanit-sonit-zonit)- san skrit – son skrit – zon shkrim
    – zonshkrimi – zanshkrim-sanskrit.
    Fjalët: skun-shkrun, skroll (shkrollë), skoll (shkollë), skencë
    (shkencë), spik (spika, spikatje, spikamë, i,e,të spikatur), skall
    (shkallë, gradë), skept (skeptik, skepticizëm), skard (skardi, Sharri),
    skot (skoti, skotët), skien (sciense-shkenca), skamp (shkamb-i), skab
    (shkabë, shkaba-shqiponja), skan (skandi, skandët), skulp (skulpturë)
    etj., janë të gjitha këto fjalë të një gjuhe paraardhëse i.e. kuniforme
    – skipe-illire pellgazgjike.

    Vet fjala – kun, nga gjuha kuniforme u ngjallë me ngritje
    audio-vizuale, përmes shkrimit të shkrollës dhe në gjuhën e folur
    kuniforme, merret si formë e hershme – kun – kunu^, që sipas grupit të
    shqipes së folur të sotme, gjindet grupi – nd, si formë bashkëdyzimi dy
    tingujsh në një tingull specifik, të veçantë, që nuk është në shqipen e
    shkruar – ku e forcon tingullin – n, në fjalën – kun(d), kun(d)u, dhe
    na rrodhi fjala – kundu, e me shëmangien orale të njerës zanore, të
    parës në fjalë – u, - k’ndu, u formua fjala – k’ndu, dhe po ai tingull
    – u, i shëmangur gjatë të folurit, u ndryshua nga – u=ë, këndu (e),
    këndim-i, këndohet, gjuha që këndohet (flitet), gjuha që lexohet,
    leximi-këndimi i gjuhës, ku kemi disa shprehje shqipe të sotme – a din
    me k’ndu librat,/ a din me ma k’ndu qet letër, / k’ndimi asht punë e
    madhe, / njeri i k’ndushëm (i dijtur), / a shkon ti me k’ndu n’shkollë,
    / në kuptimin e leximit të librit, letrës, mësimit në shkollë etj.

    Vlen të theksohet se vetëm tingulli – k, vertikal, si hieroglifi i
    ngritjes mbi botë e jetë me vizion ardhmërie – k, horizontal – kalë,
    kali, kurse – k – vertikal – njeriu, ecja, kalimi, kalueshmëria,
    tejkalimi i vështirësive në jetë, e kaluar, e kalueshme – vetëm ky
    tingull, nga fjala – kun-i, mbeti në formimin e emrit – kënga, nga
    fjala – k’ndim – këndim-i-e-et, nga kuptimi i të diturit të leximit,
    apo shkrim-leximit të gjuhës – në kuptimin oral zanor, tingullor,
    këndimi i asaj që është mësuar – kënga – që kemi tash, ndryshimin e
    grupit bashkëformues morfologjik – nd, në – ng, poashtu me një tingull
    theksimi në shqipen e vjetër – kon(g)a (skipe-illire) – ka^n(g)a
    (gege-skipe)– kënga (toske-skipe) – konga k’ndohet për dy fjalë –
    shprehje e lashtë shqipe.
    Toponomi – skup (skop) u formua në bazë të gjuhës shqipe, si
    skipe-illire pellgazgjike – Shkup-i, (Skopje), i cili lidhet
    territorialisht e kulturalisht si një fjalë – emërtim shqip, që i takon
    një populli shqiptar edhe historikisht, si kryeqyteti i Dardhanisë
    (shek.VI e.r.).



    SKUPI - SKARDI - SKUTI - SKODRA (SCUP - SKARD - SCUTI - SCODRA


    Në këtë kontekst linguistik, socio-linguistik e historiko-linguistik,
    bëjnë pjesë tre toponome të një gjuhe, kulture dhe historiografie –
    skupi – skardi – skodra, të cilat sot janë të ndame në tri shtete
    politike padrejtësisht dhe që përbëjnë një etnitet – shqiptar,
    historikisht.
    Toponomi – skardi që sot është ruajtë historikisht, vetëm si një
    emërtim më shumë malor, se sa si etnonom, me emrin – sharr-i, i cili
    shtrihet në mes Kosovës së sotme e Maqedonisë (Makedhonisë illire),
    është mbetur si substrat i emrit të fisit të lavdishëm illiro-dardhan –
    skordian (skordistët) që përbënin gjithë territorin e sotëm të Sërbisë
    qendore.

    AGU
    Toger
    Toger

    Numri i postimeve : 114
    Join date : 05/01/2009

    Re: Nezir Myrta / SKIPE ILLIRE

    Mesazh nga AGU prej Sat 21 Feb 2009, 20:46

    vijon nga siper -

    Nezir Myrta / ETHYMOLOGJIA E EMRIT - SHKODËR, SHKODRA



    Me ardhjen e sllavëve në Ballkan (shek.VI ER), filloi shtyemja etnologjike
    e skordistëve kah deti Adriatik, me zhbimje të spastrimeve etnike nga
    sllavët. Kështuqë, pas kryeqendres mbretërore të Dardhanisë – Shkupit,
    e me rrudhjen demografike skordiste, nga Shkupi erdhi toponomi tjetër i
    shtyer dhunëshëm deri buzë Adriatikut – Skodra (Skutari), Shkodra. Se
    sa kemi një dallim linguistik fono-morfologjik në mes të këtyre dy
    emrave, toponome: Skardi e Skodra, kur kemi parasyshë, emërtimin,
    toponomin – skord (skordistët), ndoshta edhe u bë ndonjë ndryshim
    fonetik të ndërrimit të vendit të tingujve – rd, në – dr,
    respektivisht, nga skord, në skodr, për tu larguar nga kuptimi i emrit
    si etnonom – skordian, në skodrian (shkodran).


    Me te gjitha gjurmimet e
    deritashme për ethymologjinë e emrit, toponomit – Shkodra (Shkodër) ku
    në sllavishtet e kemi – Skadar, dhe ital. Skutari, duke filluar nga ato
    theori, se fjala vjen me ethymologji shqipe të fjalës – folje – shko,
    poashtu edhe me theorinë se vie nga kuptimi i bashkimit të dy degëve të
    Drinit, me domethënien – shko n’Dri, nuk me duken si theori të thella e
    bindëse, por sikur janë ende kontestuese. I kemi dy toponome shumë të
    afërta – skord – skodr (skodër-Shkodër), ku fjala – Shkodër sipas një
    theorie lidhet edhe me fjalën – kodër, ku na jep një të vërtetë
    historiografike, respektivisht gjeo-linguistike, e cila lidhet me
    kodrën e Rozafatit, por, që kuptimi i dyanshëm ndërlidhet me fillesën –
    sko, e cila është vetëm një alternom i fjalës rrënje – ski (skip) – sko
    (skop-je) – sku (skup-i, shkupi) – ska (Skard-i, Sharr-i) - dhe të
    gjitha lidhen kryekëput me fjalën – skip – skipe – shqipe, si tokë e
    vende të Shqipes, toponome të bijve të shqipes – nga rrënja e fjalës –
    ski – skipe, në rrënjet tjera me disa ndryshime fonetike e sufiksale:
    sko – skord, ska – skard, sko – skodr (skodër). Tash a është fjala për
    toponomin – Skodra apo Skorda (Shkodra, a Shkorda), që është bërë me
    qëllim dallimi nga rrënja – skord, tek skordistët illirian. Pra na
    mbetët si çështje linguistike e hapur, pasiqë disa theori shkencore
    janë në dispozicion linguistik dhe asnjera nuk e shpreh apo, spjegon
    përcaktimin e saktë, si ethymologji e konstatuar definitivisht në
    mënyrë shkencore.


    Sipas theorisë sime, emri - shkodër, Shkodra, përbëhet prej dy fjalëve
    - skut(ë) dhe kodër, të cilat fshehen në emrin - shkodër, si fjalë
    shumë të hershme illire, skutë, skuta, ngushticë breg ujit (liqenit), e
    si skutë adriatike, nga deti, vend i fshehur, citet, qytet antik në
    skutë, që u quajt SCUTARI, si emërtim i hershëm, që u njoft edhe nga
    antika greke e latine (romane), në hartat e vjetra, pra në hartografinë
    e lashtë. Brënda emrit - shkodër, fshehet emri - skutë, skuta,
    vendbanim me një përshkrim timin SKUTA NËN KODËR edhe si emërtim
    SKUTARI (SKUTARI) vendbanim i fshehur, poashtu edhe lidhet me kodrën e
    Rozafatit të sotëm legjendar, kështjella e Rozafatit, qëunë e lidhi me
    shprehjen - FATI I ROZËS, flijimi i gruas në themelet
    e kështjelles (kastelles, kashtelles, ku edhe kjo fjalëlidhet me fjalën
    - kastë-kashtë, si kështjella të hershme prej kashtes së kallamit, para
    përdorimit të gurit), pra FATI I ROZËS SË FLIJUAR - ROZAFATI.

    Lindet pyetja: si rrodhi, që nga emërtimi SKUTARI (SCUTARI), të dali emërtimi - SHKODRA
    (SCODRA) dhe a kanë ndonjë lidhje ethymologjike tëpërbashkët, apo të
    ndryshme, këta dy emra, si kompozitë apo fjalëformim, në emrat -
    scutari e scodra?

    Shprehja ime - skuta nën kodër, e cila kodër
    u bë kështjellë, fortesë, fortifikatë e hershme, poashtu edhe si
    shtetqytet i hershëm, përballë rrymave historike: greke, latine
    (romake), bizantine, sllave et., si qendresë heroike kundër armiqëve -
    nga strategjitë pushtuese të kohërave, duke iu përballuar rrebesheve
    armike, deri tek shpallja e vilajetit turk (krahinë e pushtuar, e ndarë
    sikurse: Shkupi,Manastiri e Janina); kjo si shprehje SKUTA NËN KODËR, iu mishrua fonomorfologjikisht,
    me kuptimin historik, e historiografik, që ia dha kështjella dhe rrodhi SKUTARI
    NË KODËR - si ngritje heroike, që shprehë qendresen stoike, deri edhe
    kundër malazezëve, e deri kur iu nda, iu coptua Malcia e Mbishkodres,
    që sot ende është nën pushtim, nga ai pushtimi mbretëror, poashtu edhe
    ish-jugosllav, e derisot ende nën pushtimin malazias.

    Emri -
    Skutari i lidhur me emrin shqip - kodër, formoi emërtimin, SKODËR, si
    fjalëformim, kompozitë e ngjeshur, kompozitë morfemash, ku vërehen
    thellë brënda dy morfema të ngjitura aq dendur, sa krijuan edhe eufori
    studjuesish të derisotëm, që shkruan për ethymologjinëe këtij emri, si
    toponom, duke i dhënë kahje të ndryshme ethymologjike. Emri - skutë,
    skuta, u ngjesh me emrin - kodër, kodra dhe rrodhi - SKODRA (SCODRA),
    nga rrjedha kronologjike e emrit, a të emrave - skuta-kodër-scodër-skodra-Shkodra
    - SKUTARI - SKODRA - SHKODRA. Unë nuk jam absolut, ngase kemi disa
    variante studimesh, për prejardhjen ethymologjike tëemrit - Shkodër dhe
    po ka, apo pati dikush tjetër spjegim shkencor, më të fortë - ia japi
    dorën!




    Toponomet shqipe: skupi, skardi, skordi e skodra, reflektojnë
    njëkuptimshmëri gjeneaogjike të një populli të lashtë në vete, me një
    historiografi, që nënkuptohen sot territore kompakte të një populli
    shqiptar.
    Nga fjala shqipe – skop – shkop-i, u formua emërtimi sllav për Shkupin
    – Skopje, që nuk ka kurrfarë mundësie ethymologjike sllave, as si
    emërtim i tillë, skopje. Fjala skipe-illire – skop (skop) formoi shumë
    fjalë e kompozita i.e. skopik-e, teleskop (dylbi në shkop), mikroskop,
    makrroskop, episkop etj., të cilat lishen me fjalën – skop-shkop edhe
    si formë vizuale figurative e shikimit përmes një shkopi të zhbiruar,
    si gyp, tytë, shkop cilindrik i zbrastë me thjerëza kristali zmadhuese,
    që në realitet ishte me vetëm një shkop – skop ( e tëvona u bë me dy
    shkopa shikimi) – edhe si instrumente të vendosura në shkop-skop apo,
    shkopinj, si mbajtëse.

    Etnonomi – shkuptar (shkupjan) i sotëm, është realisht emërtimi i
    banorit të Shkupit shqiptar, të cilat lidhen me kuptimin e etnonomit –
    shqiptar ( shkupjan, shkuptar, shkiptar-shqiptar), si i vetmi etnonom,
    për një citet skiptar (qytet shqiptar), ku vet fjala qytet në shqipen e
    vjetër ishte – citet (qitet-qytet- citet-city, ang.), skuptar nga
    citeti skiptar, qyteti buzë lumit Vardar – Vardarit illirian. Kurse në
    gjuhën turke u thirr – Uskup, gjatë invazionit turk, Shkupi si
    kryeqytet i Vilajetit të Kosovës, tok me vilejetin e Shkodrës,
    Manastirit e Janinës deri më 1912, kur mbeti gjoja si pavarësi e
    Shqipërisë me vetëm një trung illirian buzë Adriatikut, nga sipërfaqja
    e territoreve shqipare prej 110 mijë km katrorë, iu aneksuan pa asnjë
    të drejtë njerëzore, shteteve fqinje joshqiptare mbi 81 mijë
    km.katrore, toka shqiptare illire (Enciklopedia) dhe që më 1913,
    kongresi londinez ia dha Sërbisë e tëvona më 1945, Maqedonisë, irjm, si
    tregëti europiane me toka e territore shqiptare derisot më 2001, gjoja
    në shekullin e milleniusin e ri.


    studimet u botuan në revisten elektronike rruzull.com, 2000-2002

    Sponsored content

    Re: Nezir Myrta / SKIPE ILLIRE

    Mesazh nga Sponsored content Today at 12:37


      Ora është Sat 03 Dec 2016, 12:37